Engel IB144 User Manual download pdf (Page 57)

Nu rest ons nog, te doen zien, waarin die onjuistheid bestaat en van het onderscheid

tusschen die beide vormen van den superlatief eene andere verklaring te geven.

Waarom noemt men dien onverbuigbaren superlatief bijwoordelijk? De

Spraakkunsten van Kaakebeen en Kat zeggen het in: ‘De bijwoordelijke superlatief

onderscheidt zich hier weder van den bijvoeglijken door zijne onverbuigbaarheid’,

en: ‘De superlatieven

het tevredenst

het diepst

zijn bijvoeglijke naamwoorden, terwijl

de superlatiefvorm met dien van 't

bijwoord

overeenkomt.’ Het is dus niets anders

dan de vorm, die den superlatief den naam van bijwoordelijk doet verwerven. Door

dien vorm echter is die naam niet gemotiveerd. De regel: ‘een bijwoord is

onverbuigbaar’ kan toch bezwaarlijk worden omgekeerd tot: ‘een onverbuigbare

vorm is bijwoordelijk.’ Niet alleen, dat er behalve de bijwoorden nog meer

onverbuigbare woordsoorten zijn, maar zelfs als we ons tot het bijvoeglijk naamwoord

bepalen, treffen we onverbuigbare vormen aan. In den zin:

De domtoren van

Rotterdam is hoog

maar die van Utrecht is hooger

zijn de bijvoeglijke naamwoorden

hoog

hooger

onverbuigbaar; toch zal niemand daarin aanleiding vinden te spreken

van een

bijwoordelijken positief

en een

bijwoordelijken comparatief

, omdat die

vormen overeenkomen met die van 't bijwoord in:

Wie hoog klimt

kan laag vallen

en:

Hoe hooger men klimt

des te lager kan men vallen

. De bijvoeglijke naamwoorden

hoog

hooger

zijn onverbuigbaar, omdat ze praedicatief gebruikt zijn en dat

praedicatieve gebruik, dat we hier opmerken bij positief en comparatief, is ook

mogelijk bij den superlatief. In dat geval blijft de superlatief natuurlijk ook onverbogen,

doch zonder dat er iets bijwoordelijks aan valt op te merken. We kunnen nu, drie

torens ten opzichte der hoedanigheid

hoog

met elkander vergelijkende, in goed

Nederlandsch zeggen:

De domtoren van Rotterdam is hoog; die van Utrecht is

hooger

;

de Eifeltoren is het hoogst

. De benamingen

bijvoeglijk

bijwoordelijk

gegrond op de verbuigbaarheid of de onverbuigbaarheid van den vorm, kunnen dus

moeilijk worden volgehouden. Hoe staat het echter met het andere kenmerk, n.l.

met het onzijdige lidwoord, waardoor de superlatief van het praedicatieve bijvoeglijk

naamwoord, zoowel als die van het bijwoord wordt voorafgegaan? Verklaart men

de aanwezigheid van dat lidwoord, door aan te nemen dat

het hoogst

eigenlijk een

substantief is in den adverbialen accusatief (Zie Terwey, § 190), dan spreekt van

zelf, dat de uitdrukking naar den vorm bijwoordelijk is, en zou men kunnen zeggen,

dat het praedicatieve adjectief in den superlatief denzelfden vorm aanneemt als het

bijwoord. Zou echter dat lidwoord niet anders verklaard kunnen worden? Zou,

vooropgesteld de gewoonte om elken

Taal en Letteren. Jaargang 2

1 2 ... 52 53 54 55 56 57 58 59 60 61 62 ... 439 440

Comments to this Manuals

No comments

Engel IB144 User Manual Page 57

Comments to this Manuals

Related products and manuals for Unknown Engel IB144