Engel IB144 User Manual download pdf (Page 207)

159

Weleer! (Wachter, wat is er van den Nacht?)

daar, twintig eeuwen later

Verhief de Saraceen met dweepend krijgsgeschater

zijn wapens, - - - -

En nu - die Abram 't eerst den vadernaam deed hooren,

Die veertig jaren op de aartsvaderlijke kniên

Geen tweeden nevens zich gekoesterd had gezien,

Moet thands dien tweeden als zijn' meerdere gehengen,

En, man in zelfgevoel en krachten, hulde brengen

Een weenend kindeke! (Hagar.)

Overal hetzelfde middel en hetzelfde effect. Het onderstreepte woord van de andere

daarmee samenhangende door eene al is 't ook kleine rust gescheiden - in isolement

ligt kracht, soms! - en aan 't hoofd van een nieuwen regel, doch aan 't eind van den

zin geplaatst, komt krachtig uit, maar daarmee ook het deel, dat den vorigen regel

eindigt en bovendien door den dubbelklank van het rijm sterker tot het oor spreekt.

Want - laat deze opmerking hier nog eene plaats vinden, het rijmwoord is door plaats

en klank een bevoorrecht woord, en geen man van smaak zal deze voorrechten

verleenen aan een, dat er door de belangrijkheid zijner beteekenis geene aanspraken

op kan laten gelden.

Wij gaan verder en springen een paar verzen over: ‘

Hij waarde rond in 't huis; hij

zocht - Hij zocht en vond een kind

dat vroeg reeds had vernomen De stem des

Herders: Laat de kleinen tot mij komen

.’ - De persoonsverbeelding wordt

volgehouden; de spanning, door 't verschijnen der geheimzinnige gestalte opgewekt,

blijft en klimt tegen het eind door onze belangstelling voor het kind. Zie wat herhaling

doet:

Hij zocht - Hij zocht

. 't Is het eenvoudigste en tevens het aanschouwlijkste

middel om het veelvoudige der handeling, m.a.w. het frequentatieve, de herhaling

en voortduring er van aan te duiden. Een ander maal - om niet te gewagen van de

bijzondere toepassing door onze verre voorvaderen of nog door de Maleijers - maakt

het enkel als een herhaalde hamerslag den indruk dieper, dat de voorstelling steeds

levendiger ons voor den geest staat en de klank in ons oor blijft doortrillen als van

een aangehouden toon. ‘L

t v

ren, 't jong paar, l

t v

ren’ zong Staring, en Vondel,

wien drie maal ‘heilig!’ nog nauw genoeg is, legt in Elektra's nooit uitgeklaagden

mond een ganschen Alexandrijn van ‘Och's’. - Hij zocht en zocht: het is, alsof de

Engel des doods, rondwarend door het huis, nu dezen, dan weer een ander voor

een oogenblik aangrijpt, weer loslaat, op nieuw zoekt, om eindelijk vast te houden,

onverbiddelijk, wat hij had willen vinden. Maar hoe wordt dan ons medelijden gedempt

en onze zorg om het kind tot rust gebracht, als we aan 't slot dat gewijde woord

vernemen: dat van zooveel kinderlijke kinderliefde spreekt: Laat de kleinen tot mij

komen!

Want als in de menschenmaatschappij, zijn er ook onder de woorden

Taal en Letteren. Jaargang 2

1 2 ... 202 203 204 205 206 207 208 209 210 211 212 ... 439 440

Comments to this Manuals

No comments

Engel IB144 User Manual Page 207

Comments to this Manuals

Related products and manuals for Unknown Engel IB144